اجتماع عمومى را در مسجد بدهد و در آنجا وى نيز حاضر خواهد شد . با ارائهء چنين پاسخى ، حسين ( ع ) به منظور ترك كاخ ، از جا برخاست مروان بن الحكم ، كه او هم در آنجا حاضر بود ، حاكم را نكوهش كرده و گفت : « به خدا قسم ، اگر بگذارى حسين ( ع ) بدون اينكه بيعت كند ، محل را ترك نمايد ، هرگز نخواهى توانست از او بيعت بگيرى . بنابراين ، او را دستگير كن و تا بيعت نكند رهايش مساز و يا او را گردن بزن . » در حقيقت ، مروان قبلا وليد را آگاه ساخته بود كه از اين دو براى بيعت دعوت كند و اگر آنها امتناع ورزيدند ، قبل از اينكه مردم از خبر مرگ معاويه آگاه شوند . آنها را بكشد . با وجود اين ، وليد اين نصيحت را نپذيرفت چون حسين ( ع ) كاخ را ترك كرد ، وليد به حالتى خشن مروان را با گفتن اين جملات پاسخ متقابل داد : « اى مروان ، مرا بدين خاطر سرزنش مكن ، تو مرا به انجام امرى نصيحت كرده‌اى كه در آن نابودى و محو كامل دينم قرار دارد . به خدا قسم ، اگر ثروت و خزائن دنيا را به من بدهند حسين ( ع ) را نمىكشم . اگر حسين ( ع ) را بخاطر اينكه از بيعت سربازمىزند بكشم ، در روز رستاخيز ، در رنج نابودى كامل خواهم بود ، زيرا در پيشگاه خداوند هيچ چيزى پرارزش‌تر از خون حسين ( ع ) نمىتواند باشد . » ( 4 ) جواب وليد به مروان را تمام منابع ضبط كرده‌اند . عكس العمل‌هاى مخصوصى كه براى احترام به نوه پيامبر رعايت مىشد نه تنها از جانب پيروان او [ حسين ( ع ) ] بود ، بلكه بسيارى از مسلمانان عادى هم نسبت به وى همان احساس را داشتند . . . به هرحال ، حسين ( ع ) در امتناع از بيعت ، براى مدت دو روز موفّق شد و سرانجام شبانه ، با خاندان خود و اكثر هاشميان رهسپار مكّه گرديد . وليد بن عتبه ، بخاطر موضع‌گيرى معتدل خود در قبال نوادهء پيامبر تاوان خود را پرداخت و بفاصلهء كوتاهى پس از اين واقعه از مقام خود به عنوان حاكم مدينه معزول شد . ابن الزبير ، كه قبل از حسين ( ع ) به مكّه رسيد ، عده‌اى از مردم را دور خود جمع كرده بود . نقل مىشود كه وى مشغول پروردن جاه‌طلبىهاى نهانى خود براى احراز مقام خلافت بوده است . ولى به مجردى كه حسين ( ع ) وارد شهر شد ، مردم ابن الزبير را رها كرده و گرد حسين ( ع ) جمع شدند .